KÂĞIT EVLER


Kâğıt evlerde geçti, körpe çocuk günlerim,
Her fırtına kopanda, hayallerim yiterdi.
Şimdi kimden sorayım, zarar ziyan dünlerim,
Ağladıkça tenhada, gözümde yaş titrerdi.

Masmavi boşluğunda, gökleri gezer başım,
Kirletmeyin renkleri, budur benim savaşım!
Hayallerimdir benim, en yakın arkadaşım,
Rengârenk uçurtmalar, gözlerimde tüterdi.

Vitrinde tutsak kalmış, çeşit çeşit oyuncak,
Dünyaları gezerdik, benim olsa şu uçak…
Masallar bahçesinde, ben küçük bir yumurcak,
Nalıncı Hamit dayı, düşlerimi satardı…
(Recep ŞEN)

Mayıs 14, 2017