BENİM GELDİĞİM KÖYLER


Ulu dağlar var benim geldiğim köylerde:
Dumanlı başı mavi göklere değen,
İnsanın üstüne doğru inatla gelen,
Karlı zirvesinden geçit vermeyen,
Ulu dağlar var benim geldiğim köylerde.

Günler var beni geldiğim köylerde:
Kar yağar tam bir hafta boyunca semadan,
Dağı, bağı kaplar, esir alır beyaz yorgan,
Radyosuz, ceryansız, habersiz dünyadan,
Günler var beni geldiğim köylerde.

Çocuklar var benim geldiğim köylerde:
Başı kabak, ayağı çıplak,
Çantasında küflü peynir, kuru ekmek,
Gözlerinde sevgi, öyle tatlı, öyle sıcak,
Çocuklar var benim geldiğim köylerde.

Hayatlar var benim geldiğim köylerde:
Kıyıda köşede kalmış, pek bilinmeyen,
Ankara’dan bakınca hele hiç görünmeyen,
Yollarına düşmeyince bilinmeyen,
Hayatlar var benim geldiğim köylerde.

(RECEP ŞEN)

Mayıs 06, 2017